2011-08-27

2011-09-05

2011-10-02

2011-11-20

2010-09-16

Grupa będzie na stałe spotykać się w soboty ( począwszy od 13-11-2010 ) w godzinach 10:00-13:00. Cały cykl terapeutyczny to 32 trzygodzinne spotkania. Koszt jednego trzygodzinnego spotkania wynosi 60,00 zł. Uczestnictwo w grupie poprzedza jednorazowa konsultacja z psychoterapeutą prowadzącym grupę, koszt konsultacji psychologicznej to 100,00 zł.

Poniżej istotne fakty dotyczące terapii grupowej DDA / DDD w ośrodku psychoterapii Tu i Teraz.

1. Nie zapraszamy na konsultację i nie dajemy informacji że "grupa rozpocznie pracę jak zbierze się odpowiednia ilość osób. Dotychczasowe grupy rozpoczynały terapię w wyznaczonych terminach.

2. Nie pobieramy opłat z góry za całą terapię. Możliwa jest płatność na bieżąco, ponieważ nie obawiamy się rezygnacji z uczestnictwa w grupie.

2010-08-30

Grupa będzie na stałe spotykać się w poniedziałki ( począwszy od 30-08-2010 ) w godzinach 18:00-21:00. Cały cykl terapeutyczny to 32 trzygodzinne spotkania.

2010-05-28

Na naszej stronie internetowej: www.psychoterapia-saskakepa.pl. są zawarte informacje o nas i o naszej ofercie. W zakładce NASI PSYCHOTERAPEUCI możesz poznaą nas osobiłcie, przekonaą sią o naszych referencjach i problemach którymi sią zajmujemy. W zakładce OFERTA opisujemy szczegółowo propozycje wsparcia i pomocy z naszej strony (psychoterapia indywidualna, grupowa, małżełska, warsztaty rozwoju osobistego, mediacje). Nie kryjemy sią z naszymi cenami i umiełciliłmy je w zakładce CENNIK. Jest też GALERIA, w której umieszczamy zdjącia z naszego Ołrodka. Wiemy, że nawet najbogatszy opis nie jest w stanie objąc złożonołci naszego życia, dlatego zachącamy do skorzystania z zakładki KONTAKT i przedstawienia nam swojego konkretnego problemu.

2010-05-28

Czy jesteś zadowolony z małżeństwa / związku, w którym obecnie pozostajesz? Czy też czujesz się sfrustrowany, żyjąc w przekonaniu, że choćbyś nie wiem jak się starał, niezwykle trudno będzie przywrócić serdeczność, która na początku łączyła cię z partnerem? A może trwasz w trudnym związku wymagającym zdecydowanych zmian albo łączy cię z partnerem całkiem dobry związek, który jednak mógłby być lepszy? Może szukasz nowego związku, w którym nie chcesz żeby powtórzyły się błędy przeszłości ? Może zadajesz pytanie czy warto być w związku?
W każdym razie jeśli czytasz te słowa, to prawdopodobnie czujesz, że czegoś ci brakuje.
Inni mogą cię przekonywać, że masz nierealistyczne oczekiwania. Być może masz satysfakcjonującą pracę, cudowne dzieci, wspaniałych przyjaciół, ale mimo wszystko więź z osobą, z którą dojrzewasz i się starzejesz nie daje ci tego czego pragniesz choć wiesz że ta więź jest najważniejszą ze wszystkich twoich relacji międzyludzkich.
Jak zmienić zły związek w dobry, a dobry we wspaniały. Nie na związek, w którym można żyć, lecz na taki, który jest naprawdę żywy-namiętnie, czule, szaleńczo wypełniony po brzegi niespodziewanymi zwrotami, zadowoleniem i poczuciem pewności, przekonaniem, że dobrze znasz drugą osobę, a ona ciebie i mimo to się kochacie.

Jak znaleźć taki związek ?

Jego się nie znajduje, tylko  buduje w przemyślany i umiejętny sposób, cegiełka po cegiełce. Czy masz odpowiednie umiejętności, żeby tego dokonać? Czy nauczono cię sztuki tworzenia i utrzymywania naprawdę wspaniałego związku? Sytuacja przypomina tenisistę, który osiąga w miarę dobre rezultaty, posługując się wadliwą techniką, żeby dojść do mistrzostwa w związku, nie wystarczy, że się nauczysz, jak postępować, bo najpierw musisz się wyzbyć złych nawyków.
Czy to łatwe czy trudne?
Wyobraź sobie, że wychodzisz na kort tenisowy i podczas gry trzymasz rakietę inaczej niż przez minione lata. Czy to przyjemne i wygodne? Nie. Ale czy dzięki nowemu, prawidłowemu trzymaniu skuteczniej odbijasz piłkę? Kiedy się już przyzwyczaisz się do nowego sposobu, nie będzie nawet porównania. Styl bycia, który wnosimy do związku, często jest odzwierciedleniem atmosfery, jaka panowała w naszym domu rodzinnym.
Podstawą udanego związku jest skuteczne porozumiewanie się. Sposób, w jaki porozumiewasz się w swoim związku, w dużym stopniu zależy od tego jak porozumiewali się twoi rodzice. Chcąc wnikliwie poznać wzorce porozumiewania się, które wywarły na ciebie wpływ w dzieciństwie i nadal mogą wpływać na twój sposób przekazu można poznać przez odpowiedź na pytania tj.:

Czy w mojej rodzinie przeważała współpraca i zaufanie, czy raczej współzawodnictwo i wyzwania?
Jaki sposób porozumiewania się obserwowałem w relacjach między rodzicami?
Czy rodzice siebie słyszeli?

Czy się rozumieli?

Czy potrafili dopytywać się kiedy czegoś nie rozumieli?

Czy domyślali się co druga osoba chciała przekazać?
Co robili kiedy mieli dwa różne zdania?
Czy podejmowali oni bierną współpracę?
Czy jedno z nich miało skłonność do dominacji, a drugie prezentowało postawę ugodową?
Jak okazywali uczucia?
Czy jak byłeś dzieckiem to czułeś się z nimi dobrze i bezpiecznie?
Czy mogłeś porozmawiać z nimi o swoich problemach?
Czy byli obecni przy tobie i mieli czas dla ciebie?
Jak byłeś dzieckiem to jak reagowali jak miałeś inne zdanie?
Czy cię chwalili i w jakich sytuacjach?

Zdrowe dzielenie się myślami, uczuciami jest jak oddychanie – wdychasz i wydychasz, przyjmujesz i przekazujesz. Dzielenie jest procesem w 5 obszarach: intelektualnej (dzielenie się ze sobą nawzajem swoimi myślami w pełen szacunku, nieoceniający sposób), emocjonalnej (wyrażanie własnych lęków, radości, smutków, irytacji, gniewu, wstydu itp. oraz przyjmowanie uczuć drugiej osoby z szacunkiem i zrozumieniem – bez lekceważenia, atakowania czy wycofywania się), fizycznej (aktywny udział w zajęciach drugiej osoby, pomoc sobie nawzajem w trosce o dobre zdrowie fizyczne, pielęgnacja i czułość fizyczna), seksualnej (poszanowanie wzajemności w kontaktach seksualnych, otwartość na pragnienia partnera bez zmuszania się do robienia czegoś, czego robić nie chcesz, otwartość na własne pragnienia i wyrażanie ich) i duchowej (dzielenie się ze sobą swoim życiem duchowym, niezależnie od definicji, wspieranie u siebie nawzajem poczucia celu i znaczenia życia). Czujesz się rozczarowany, kiedy partner lekceważy twoje myśli (problem z przyjmowaniem) lub kiedy nie wyraża swoich (problem z przekazywaniem). Przykładem może być dwoje osób siedzących naprzeciw siebie w restauracji którzy nie mają sobie nic sobie do powiedzenia. Sprawa z pozostałymi czterema wygląda podobnie jak z dziedziną intelektualną. Natomiast większość par uważa, że ze wszystkich obszarów najtrudniejsze jest dzielenie emocjonalne.

Dlaczego jest to taki problem?
Znów mamy do czynienia z tym co nam przekazano w dzieciństwie:
Np. mężczyźni nie płaczą, nie mogą być wrażliwi, muszą być silni i twardzi.
Wszystkie obszary bliskości dotyczą nie tylko związku w którym jesteśmy ale relacji która nas łączyła z rodzicami.
Oto niektóre „obszary życia”, w których małżonkowie codziennie mierzą siłę swojego związku – są to pieniądze, wychowanie dziecka, seks, praca, teściowie, znajomi, wypoczynek itp.
Sądzisz, że twój związek się poprawi, kiedy określone stresujące kwestie, jak pieniądze, dzieci czy seks zostaną rozwiązane?

Tymczasem jest na odwrót. Będziecie umieli sobie poradzić z trudnymi kwestiami dopiero, kiedy wasz związek będzie lepszy. Kiedy zmienicie swoje dotychczasowe podejście – swój układ. Układy, do których przyzwyczailiśmy się jako dzieci, stają się naszym wzorcem tego „jak to się robi”. Naszymi niekwestionowanymi modelami związków.Jako dzieci uczymy się tego czego doświadczamy. W dorosłych związkach urzeczywistniamy to, czego się nauczyliśmy.

Kiedy pojawia się konflikt małżeński, para ma do wyboru trzy wyjścia: może walczyć, ignorować go lub rozwiązać powstały konflikt małżeński. Jeśli małżeństwo zdecyduje się na walkę wówczas poświęca siły na udowodnienie swoich racji. Spór pozostaje nierozwiązany. Jeśli małżonkowie postanawiają zignorować sprawę, muszą się liczyć z tym, że wcześniej czy później konflikt ponownie wypłynie na powierzchnię i to prawdopodobnie w dużo bardziej zaognionej postaci. Zatem jedynym rozsądnym wyborem jest znalezienie rozwiązania dla powstałego konfliktu małżeńskiego.
Waga problemu nie jest najważniejszym czynnikiem, który decyduje o tym, czy uda się go rozwiązać, czy też nie. Kluczowe znaczenie w tym procesie ma chęć partnerów do tego, by zmierzyć się z problemami. Warto dla trwałości związku zdobyć się na odwagę i przedyskutować kwestie, które pozostały otwarte, nierozwiązane, starając się je zgłębić, aby razem znaleźć konsensus. Niestety wiele par odsuwa problem od siebie, z obawy przed pogorszeniem sytuacji lub odkryciem niewygodnej prawdy. Dobry związek nie polega na tym, żeby unikać dotykania czułych punktów. Dobry związek to taki, w którym partnerzy się nimi zajmują. A wspaniały związek to taki, w którym zostają one uleczone. Jeżeli trudności nie zostaną rozwiązane, pojawi się poczucie osamotnienia, następuje izolowanie się partnerów od siebie. W tej sytuacji małżonkowie szukają wsparcia emocjonalnego u innych osób, co często prowadzi do zdrady i/lub rozpadu związku.
Ważne jest, żeby para zobaczyła zależność między ich więzią a stylem przywiązania z rodzicami, aby razem zobaczyli, że każde z nich boryka się z tym samym problemem, zachowując się w krańcowo różny sposób, w taki jaki był możliwy w przeszłości. To pozwala zrozumieć co każde z nich wnosi nieświadomie do obszaru konfliktu, mimo najszczerszych dobrych intencji które posiadają oboje. Poczucie bezpieczeństwa, prawo do własnych granic, poczucie własnej wartości, prawo do własnych potrzeb, prawo do autonomii, prawo do miłości seksualnej – to wszystko potrzebne jest do optymalnego rozwoju. Niedożywione emocjonalnie, zaniedbywane kiedyś dziecko, aby przetrwać budowało marzenia o tym, że kiedyś znajdzie się ktoś, kto naprawdę sprawi, że będzie czuło się bezpiecznie, kochane i wartościowe.

Pociągają nas osoby, których problemy pasują idealnie do naszych własnych w taki sposób, że gwarantuje to odtworzenie dawnych znajomych zmagań przeżywanych w okresie dorastania.
W dorosłym życiu zaspokojenie w dziecięcy sposób potrzeb nie jest możliwe. Choćbyśmy jako dorośli najusilniej się starali, nie znajdziemy innej osoby, która może dokończyć to, czego nie zrobili rodzice. Musimy się nauczyć, jak sami to dokończyć. Gdy partnerzy zaczynają rozumieć, jak każde z nich w sytuacji stresu reaguje i skąd to zachowanie pochodzi np. udowadnianie własnej racji, kontrolowanie partnera, niepohamowane wyrażanie uczuć, odwet, wycofanie, wtedy łatwiej jest utrzymać kontakt z dorosłą częścią osobowości.
Przykładem tu może być zazdrość o partnera.
Zazdrość jest nieodłącznym elementem każdej relacji opartej na miłości. Kiedy kochamy, pragniemy mieć na własność obiekt naszych uczuć, a tym samym usunąć potencjalne zagrożenie - rywala. Czując zazdrość pokazujemy więc, jak ważny jest dla nas nasz partner i jak bardzo go cenimy. Problemy zaczynają się, gdy uczucie to zaczyna podążać w zupełnie przeciwną stronę. Uczucie zazdrości, zaborczości pojawia się, kiedy czujemy, że nasz partner jest jedyną osobą, przy której czujemy się dobrze. Tylko on daje nam poczucie bezpieczeństwa i tylko on sprawia, że czujemy się atrakcyjni. Na pierwszym miejscu stawiamy więc swoje uczucia, nie licząc się z tym, czego potrzebuje druga osoba. Jej jedynym zadaniem jest bowiem, by nieustannie była obok nas, poświęcała nam uwagę, chwaliła nas i podziwiała. Gdy nie spełnia tych potrzeb, zaczynają się problemy. Pragniesz mieć partnera tylko dla siebie, bo tylko wtedy czujesz, że jesteś tylko z nim i dla niego. Boisz się wszelkiej konkurencji. Każde zabłąkane spojrzenie twojego partnera, zagadkowy uśmiech, dziwny ton telefonicznej rozmowy rodzą podejrzenia. I wtedy zaczyna się problem. Zaczynasz śledzić ukochanego, podsłuchiwać rozmowy telefoniczne a nawet posuwasz się do otwierania korespondencji adresowanej tyko do niego. Obsypujesz partnera mnóstwem pytań na temat spędzonego czasu bez ciebie.
Rozpoznanie powiązań między relacją w związku z partnerem a stylem pierwotnego przywiązania z rodzicami zmniejsza domaganie się od partnerów aby był „moim rodzicem” aby zaspokoił nieuświadomione frustrowane potrzeby z przeszłości.

Życie w związku to odpowiedzenie sobie na pytania tj.
- na jakich zasadach zamierzamy być razem, tak żeby nasze relacje odpowiadały nam obojgu?
- w jaki sposób będziemy negocjować swoje potrzeby?
- jeśli dojdzie do konfliktu lub zranienia drugiej osoby, jak przywrócić więź miłości?

2010-05-28

Psychoterapia rozpoczęła się 11 marca 2010 /czwartek/ o godz 18:00

Grupa przeznaczona jest dla osób, które pochodzą z rodziny, gdzie jedno lub oboje rodziców mieli bądź mają problem z alkoholem lub z innymi substancjami uzależniającymi. Również dla osób, które doświadczyły innych dysfunkcji w rodzinie w znaczny sposób zaburzjących relacje (np. przemoc). Prowadząca terapeutka specjalizuje się w pracy indywidualnej i grupowej z osobami z rodzin dysfunkcyjnych (ukończyła własną terapię DDA, nieustannie szkoli swoje umiejętności, jej praca jest pod stałą superwizją). ( Osobom które na chwilę obecną nie chcą podejmowac pracy w grupie proponujemy terapię indywidualną.)

Jeśli

•         odczuwasz lęk przed utratą kontroli, lęk przed wyrażaniem uczuć, lęk przed konfliktem w relacjach interpersonalnych,
•         masz poczucie nadodpowiedzialności za wszystko,
•         nie potrafisz odmówić , kiedy ktoś cię o coś prosi,
•         zmagasz się nieustannie z poczuciem winy,
•         nie potrafisz odprężyć się i dobrze bawić, źle się czujesz w towarzystwie,
•         jesteś dla siebie najokrutniejszym krytykiem,
•         często odczuwasz bezradność i ustawiasz się w roli ofiary,
•         masz obsesyjny (nałogowy) stosunek np. do pracy, robienia zakupów, punktualności, porządku, seksu, hazardu, alkoholu, praktyk religijnych, itp.
•         masz skłonność do przywiązywania się do osób, które zostały zranione i cierpią,
•         jest w tobie dużo ambiwalencji, myślisz w kategoriach „albo czarne albo białe”, „teraz albo nigdy”, itp.
•         starasz się odcinać od uczuć i wspomnień z dzieciństwa, ponieważ są zbyt bolesne,
•         masz poczucie, że nie pasujesz do tego świata.

Jeśli zgadzasz się z większością twierdzeń i chciał(a)byś przyjrzeć się swoim trudnościom w aktualnym życiu, znaleźć ich początek w dzieciństwie i uwolnić się od nich zapraszamy na terapię.

Cele pracy grupy terapeutycznej:

•        przyjrzenie się swojemu dzieciństwu w kontekście aktualnej sytuacji życiowej (analogia: moje wzorce zachowań, moje przeżywanie na „tu i teraz” a te w dzieciństwie).
•         przepracowanie takich uczuć, postaw jak: poczucie wykluczenia, niedopasowania, poczucia bezpowrotnej utraty dzieciństwa i wszystkich związanych z nim wyobrażeń o „szczęśliwym dzieciństwie”.
•        wyrażanie, rozpoznawanie i nazywanie swoich uczuć, potrzeb i pragnień.
•        praca nad bliskością, realne możliwości i trudności w byciu z kimś blisko (rozpoznanie swoich tendencji do zbliżania się, oddalania się oraz izolacji).
•        praca nad samoakceptacją, samooceną, zwiększeniem swoich kompetencji intrapersonalnych i interpersonalnych.

Spotkania grupy psychoterapeutycznej DDA/DDD odbywają się raz w tygodniu. Grupa liczy 10-12 osób. Pojedyncza sesja trwa  180 min. Terapia trwa ok. 8 miesięcy - 32 sesje . Koszt każdej sesji: 60 zł

Uwaga: przed rozpoczęciem pracy grupowej przeprowadzana jest  konsultacja z psychoterapeutą grupy, koszt konsultacji: 100 zł

2010-05-28

Odkryłaś/eś , że Twój/oja partner/ka Cię zdradził/a. Czujesz się zraniona, nie wiesz co zrobić. Dobrze zastanów, nim podejmiesz jakąś decyzję.
Miłość, wzajemne zaufanie, wierność – to wszystko miało być już zawsze w waszym związku. Gdy odkryłaś, że jest lub była inna osoba, wiesz, że zostałaś oszukana. Pierwszym odczuciem jest niedowierzanie, szok, potem wściekłość, ból i wszystkie najgorsze uczucia, jakie możesz sobie wyobrazić. Jesteś pewna, że wasze małżeństwo legło w gruzach.

Dla niektórych zdradzonych to może nie być oczywiste więc powiedzmy to jasno masz prawo do złości. Jesteś wściekła i rozżalona. Partner zniszczył twoje poczucie bezpieczeństwa. Źródłem cierpienia jest też zranione “ja”, które w ten brutalny sposób otrzymało komunikat: "Nie jestem OK jako kobieta i jako żona, jeśli mój mąż mnie zdradził". Dodatkowym obciążeniem są lęk i niepewność związane z perspektywą rozstania. Czy on chce odejść? Czy ja chcę, żeby odszedł? W najbardziej intymną sferę, która was łączyła, wkradł się ktoś trzeci. Twoim pierwszym odruchem będzie chęć dowiedzenia się o wszystkim jak najwięcej. Jak, kiedy, kto to jest – będzie cię zadręczało pytanie o każdy szczegół. Ale zanim zaczniesz wypytywać, śledzić – spróbuj się przed tym powstrzymać to nie wszystkim się udaje ale warto próbować. Ta wiedza w niczym ci nie pomoże, tylko podsyci wyobraźnię! Zamiast tego daj sobie dużo, naprawdę dużo czasu na złość, wściekłość i rozpacz.

To wszystko jej wina!  Pierwsza złość skierowana jest na partnera, druga, dużo silniejsza – na kobietę, z którą cię zdradził. To ona jest winna, myślisz. Skusiła go, uwiodła, może chce złapać męża albo zajść w ciążę. To wszystko przez nią! Być może całą nienawiść skierujesz w jej stronę. Może nawet zaczniesz się zastanawiać, co złego mogłabyś zrobić swojej rywalce. To błąd! Przesunięcie oskarżenia o zdradę z twojego partnera na drugą kobietę jest fałszywe. Za zdradę odpowiada wyłącznie on, partner, nikt inny. I to on ponosi całą odpowiedzialność za to, co zrobił.  Dlaczego tak się stało?  Jeśli jesteś pewna, że partner udzieli ci jasnej odpowiedzi i cię nie zrani, spytaj go, dlaczego tak się stało. Jeśli jednak czujesz lub wiesz, że zrzuci na ciebie odpowiedzialność za kryzys w waszym związku, może lepiej nie pytaj. Sama się nad tym zastanów. Być może znasz odpowiedź, tylko boisz się odkryć całą prawdę o waszym związku.

Jak on to traktuje?
To niezwykle ważne. Jeśli twój partner jest skruszony, błaga o wybaczenie i boi się utraty ciebie, zastanów się nad podjęciem walki o wasz związek. Jeśli jednak wszystko bagatelizuje, sprawa jest poważna, bo raczej nie zależy mu na waszym związku, szuka jedynie usprawiedliwień. W tym wypadku musisz brać pod uwagę rozstanie, by chronić samą siebie. Bo to może się powtórzyć. Co z wami dalej? Przeanalizuj całą sytuację, może napisz na kartce wszystkie za i przeciw. Jeśli zdrada była jednorazowa, inaczej ją będziesz oceniać niż długotrwały romans. Musisz być szczera wobec siebie i szczerze sobie odpowiedzieć na pytanie czy możesz wybaczyć zdradę, czy nie. Nie spiesz się z decyzją – daj sobie czas, nawet kilka miesięcy.

Twój ogromny ból, żal, gniew i/lub rozpacz po zdradzie są adekwatne, normalne i masz do nich absolutne prawo. Nie będzie jednak dobrze gdy pozwolisz im kierować Twoimi zachowaniami, gdy stracisz nad nimi kontrolę. Terapia ma Ci pomóc przeżyć takie trudne uczucia, wyrażać je i zrozumieć, bez skierowywanie ich przeciw sobie.

Zdrada jest przewidywalna. Sygnały wskazujące na możliwość jej wystąpienia pojawiły się wcześniej w Waszym związku, ale nie dostrzegaliście ich, lub nie potrafiliście ich rozpoznawać. Dlatego ważne jest, aby nauczyć się je identyfikować i w przyszłości
wykorzystywać dla Waszego dobra, do umacniania związku.

Wasz związek po zdradzie będziecie mogli uratować jeżeli oboje będziecie mieli odwagę przyznać się do własnych błędów i podejmiecie wysiłek pracy nad ich usunięciem - jeśli oboje się zmienicie.

Jednymi z istotnych przyczyn, które doprowadziły Wasz związek do kryzysu zakończonego zdradą, była nieświadomość źródeł braku satysfakcji w związku lub/i nieumiejętność radzenia sobie z różnicami między Wami. Terapia ma na celu także opanowanie tych umiejętności. Poradzenie sobie z konsekwencjami zdrady w taki sposób, by związek
przetrwał, jest jednak możliwe. Zdrada to zawsze koniec pewnego etapu ale zdrada może też stać się początkiem rekonstrukcji związku na nowych zasadach, gwarantujących jego większą trwałość. Wymaga to intensywnej, wspólnej pracy.

Terapia ma na celu:

1. Poradzenie sobie z szokiem i bólem po zdradzie.
2. Pomoc w odbudowywaniu zaufania.
3. Analizę przyczyn, które doprowadziły zdrady.
4. Rekonstrukcję związku na nowych, zdrowszych zasadach.

2010-05-28

Psychoterapia par pomaga zlokalizować źródło trudności poprzez ukazanie dysfunkcjonalnych sposobów zachowania się prowadzących często do konfliktów i impasu w związku. Rozwiązuje je poprzez zmianę  postaw, sposobów komunikowania się. Pomaga konstruktywnie rozwiązywać problemy, poprawić jakość wzajemnych relacji, znaleźć porozumienie i wyjście z kryzysu. Więcej w zakładce oferta. Terapie rodzinne prowadzi w naszym ośrodku psycholog kliniczny i psychoterapeutka Elwira Wyrębek.

2010-05-28

Grupa będzie na stałe spotykać się w soboty ( począwszy od 23-08-2010 ) w godzinach 10:00-13:00. Cały cykl terapeutyczny to 32 trzygodzinne spotkania. Koszt jednego trzygodzinnego spotkania wynosi 60,00 zł. Uczestnictwo w grupie poprzedza jednorazowa konsultacja z psychoterapeutą prowadzącym grupę, koszt konsultacji psychologicznej to 100,00 zł. Konsultacje rozpoczynamy 01 czerwca 2010.

Poniżej istotne fakty dotyczące terapii grupowej DDA / DDD w ośrodku psychoterapii Tu i Teraz.

1. Nie zapraszamy na konsultację i nie dajemy informacji że "grupa rozpocznie pracę jak zbierze się odpowiednia ilość osób. Dotychczasowe grupy rozpoczynały terapię w wyznaczonych terminach. /tylko ostatnia grupa rozpoczęła pracę 30-08-2010 zamiast ustalonego 23-08-2010/

2. Nie pobieramy opłat z góry za całą terapię. Możliwa jest płatność na bieżąco, ponieważ nie obawiamy się rezygnacji z uczestnictwa w grupie.