Gdy gaśnie żar, a nieporozumienia coraz częściej zastępują rzeczową rozmowę, to znak, że w rodzinie lub w związku nie dzieje się najlepiej. Nie oznacza to jeszcze końca świata, ale stanowi czytelny sygnał, że warto pomyśleć, jak uporać się z problemem. Świadoma i odpowiedzialna decyzja dotycząca tego aspektu życia społecznego może bowiem uchronić partnerów i bliskich od wielu cierpień i nieprzyjemnych sytuacji.
Psychoterapia małżeństw i par, a także psychoterapia rodzinna koncentrują się na próbie zdefiniowania, zrozumienia i przezwyciężenia problemów, które dotyknęły partnerów bądź całą rodzinę. Zapewniając neutralną przestrzeń do dyskusji i wyrażania poglądów, każda z nich sprawia, że zainteresowanym osobom łatwiej jest wyrazić swoje uczucia, nazwać potrzeby i oczekiwania, ale także otworzyć się na te, które głosi druga strony sporu. W ten sposób możliwe staje się osiąganie kompromisów, które jeszcze do niedawna wydawały się być nie do zaakceptowania.
Uczestnikom psychoterapii łatwiej jest nazwać i zrozumieć to, co w ich związku nie funkcjonuje jak należy. Dzięki niej, przełamując negatywne wzorce zachowań, mogą podjąć próbę odbudowania wzajemnego szacunku oraz wzmocnienia wzajemnej empatii i zrozumienia.
Psychoterapia rodzinna
U podstaw terapii rodzinnej leży założenie, że wszelkie problemy i patologie należy analizować, biorąc pod uwagę układ, w którym dana osoba funkcjonuje na co dzień. Problemy wychowawcze, szkolne oraz objawy psychosomatyczne, czyli reakcje charakterystyczne dla jednej z nich, mogą bowiem sugerować, że pomocy potrzebują wszyscy członkowie rodziny. W takim wypadku rolą terapeuty jest praca z nimi nad zrozumieniem procesów emocjonalnych i poprawą łączących ich relacji.
Bliscy ludzie, którzy z niewiadomych przyczyn tak bardzo oddalili się od siebie, zaproszeni zostają na cykl spotkań, które służą poznaniu żródeł trudności w rodzinie. Wspólnie z prowadzącym spotkania uczą się, jak nawiązać nić porozumienia, ustalają czytelne dla wszystkich granice, określają swoje role i normy postępowania. Odkrywają też, co daje otwarte wyrażanie potrzeb, oczekiwań i uczuć. Starają się wzmacniać łączące ich więzi. Terapia rodzinna prowadzona jest równolegle na trzech płaszczyznach: emocjonalnej, poznawczej i na poziomie zachowań.
Psychoterapia małżeństw i par
Dotykając tak delikatnego aspektu, jakim bez wątpienia są relacje łączące dwoje ludzi, warto zaufać specjalistom, którzy pomogą poznać rodzące się między nimi napięcia. Dotyczy to zarówno tych osób, które chcą lepiej zrozumieć swój związek, jak i tych, które są przekonane, że jest już za późno, by cokolwiek ratować.
Rolą terapeuty jest w tym wypadku próba pomocy parze w określeniu trudności w związku i uświadomienie partnerom, że wspólnym wysiłkiem są w stanie je pokonać. Sukces zależy bowiem od ich zaangażowania w zmianę wzajemnych postaw oraz od sposobu w jaki się komunikują.
Oczywiście terapia nie daje gwarancji powodzenia, ale jeśli partnerom bądź członkom rodziny zależy na sobie na tyle, by oboje chcieli zawalczyć o to, co ich łączy i o to, co wspólnie zbudowali, stanowi szansę na ocalenie związku.
Odłóż poradnik na półkę
Księgarnie pełne są poradników, które osobom szukającym pomocy, oferują dzięsiątki wskazówek dotyczących tego, co zrobić, by w delikatny sposób zmienić relacje panujące między partnerami. Niestety nawet najlepsze opracowania nie zastąpią spotkań z terapeutą.
Podstawowa rola terapii polega bowiem na wywoływaniu pozytywnych zmian. Aby udało się je wprowadzić potrzebna jest motywacja obu stron, gotowość do zmierzenia się ze wzajemnymi urazami oraz zdolność do całościowego spojrzenia na związek i dotychczasowe życie objga partnerów. To właśnie tam najczęściej leżą przyczyny zachowań, które na codzień napędzają spiralę nienawiści, kłamstwa i wzajemnych oskarżeń. Tak delikatne, wręcz intymne rozmowy wyamagają więc neutralnej przestrzeni i kogoś obiektywnego, kto pomoże spojrzeć na związek z zupełnie innej perspektywy.
Przewaga terapii nad poradnikami realizuje się także w tym, że nie daje ona prostych odpowiedzi. Wręcz przeciwnie, często jest to długi i bolesny proces, którego sukces zależy wyłącznie od jego uczestników. Choć nie zawsze kończy się powodzeniem, pozwala oszczędzić dodatkowych frustracji związanych z nieumiejętnym podejmowaniem prób samodzielnego rozwiązywania swoich problemów.
Jeżeli masz wątpliwości, zadaj sobie pytanie, czy rady osób Wam życzliwych, które do tej pory starały się pomóc widząc Wasze codzienne zmagania, przyniosły jakikolwiek skutek.
Na poradniki przyjdzie czas. Po terapii, jeśli Wasze wzajemne zaangażowanie i motywacja sprawią, że ponownie zbliżycie się do siebie, znajdziecie w nich potwierdzenie, że droga, którą podążacie, jest słuszna.
Proces psychoterapii
W przypadku małżeństw i par, a także rodzin nie ma jednego wzorca, wedle którego można prowadzić terapię. Tak, jak każdy z nas jest inny, tak różne są problemy z jakimi ludzie zgłaszają się do psychoteraputy. Każda terapia wymaga więc indywidualnego podejścia.
To, jak pracujemy określamy wspólnie, podczas pierwszych spotkań. To wtedy powstaje tzw. Kontrakt Terapeutyczny, w którym zapisane zostają oczekiwania odnośnie tego, nad czym para lub rodzina chce pracować, plan spotkań, czyli ich częstotliwość i długość oraz cena.
Bardzo ważne jest, by uczestnicy terapii mieli świadomość przeciwwskazań.
Skuteczna terapia nie może być prowadzona gdy:
– jedno z partnerów pozostaje w trwałym związku z osobą trzecią,
– jedno z partnerów jest czynnie uzależnione,
– w związku występuje przemoc fizyczna lub psychiczna.
Harmonogram
W przypadku terapii par długość i częstotliwość spotkań ustalana jest indywidualnie – najczęściej są to spotkania 50 lub 90 minutowe, odbywające się odpowiednio raz w tygodniu bądź raz na dwa tygodnie. W terapii rodzin spotkania odbywają się raz na 3 tygodnie i trwają 90 minut.